Έντονη ήταν η αντίδραση των ανθρώπων του Παλληξουριακού στην απόφαση της ΕΠ.Σ.Κ.Ι ο τελικός του κυπέλλου ανάμεσα στο Παλληξουριακό και το Πυλαριακό να διεξαχθεί στο Δημοτικό γήπεδο της Σκάλας.
Αρχικά ο τελικός ήταν να διεξαχθεί στο ΔΑΚ Αργοστολίου (όπως σχεδόν κάθε χρόνο), έχοντας πάρει διαβεβαιώσεις οι άνθρωποι του Παλληξουριακού πως μέχρι τις 29 Απριλίου το εν λόγω γήπεδο θα ήταν έτοιμο να φιλοξενήσει τον τελικό (γίνονται εργασίες στο στίβο).
Το χρονοδιάγραμμα όμως δε τηρήθηκε με αποτέλεσμα να μη μπορεί ο τελικός να γίνει εκεί αφού δε θα έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες.
Η Ε.Π.Σ.Κ.Ι το όρισε στη Σκάλα κάτι που βρίσκει κάθετα αντίθετους τους ανθρώπους του Παλληξουριακού που εξέδωσαν και αναλυτική ενημέρωση γ αυτό το θέμα η οποία λέει τα εξής:
“Δυστυχώς ο πρόεδρος κ. Βαλσαμής Θ. και το Δ.Σ. της Ε.Π.Σ.Κ.Ι. σε έναν τελικό κυπέλου που θα έπρεπε να είναι η γιορτή του κεφαλλονίτικου ποδοσφαίρου, αποφάσισαν να τον υποβαθμίσουν και να κάνουν βήματα πίσω πραγματοποιώντας τον στο Δημοτικό Γήπεδο Σκάλας.
Σε ένα γήπεδο που βρίσκεται στο νοτιότερο μέρος της Κεφαλονιάς, απομακρυσμένο από τον πυρήνα των φιλάθλων που θα ήθελαν να παρευρεθούν.
Σε ένα γήπεδο με τσιμεντένιες αυτοσχέδιες κερκίδες τριών σειρών χωρίς να υπάρχει διαχωρισμός για τους φίλαθλους των δύο ομάδων και με την επικινδυνότητα που αυτό συνεπάγεται, χωρίς κοινόχρηστες τουαλέτες και των δύο φύλων και χωρίς να υπάρχει ένα αναψυκτήριο ώστε να μπορεί ο κόσμος να προμηθευτεί έστω ένα νερό.
Σε ένα γήπεδο που για μεταφερθεί ένας αθλητής σε περίπτωση τραυματισμού σε νοσοκομείο ή ενεργό ιατρικό κέντρο θα χρειαστεί περισσότερο από 1 ώρα οδήγηση.
Όλα αυτά ποσώς απασχόλησαν τον πρόεδρο και το Δ.Σ. της Ε.Π.Σ.Κ.Ι. που, στο βωμό της «αξιοκρατίας» και του «να έχει μια πιθανότητα να πάρει το κύπελλο η αντίπαλη ομάδα» όπως μας είπαν σύσσωμα τα μέλοι της Ε.Π.Σ.Κ.Ι., απέρριψαν το μόνο κατάλληλο στάδιο που πληροί τις προϋποθέσεις για ένα τέτοιο αγώνα μετά το το ΔΑΚ Αργοστολίου, το Δ.Σ. Αγίου Αντώνη στο Ληξούρι επειδή είναι η έδρας μας και έτσι θα ήταν λίγες οι πιθανότητες της αντιπάλου ομάδας να κατακτήσει το κύπελλο όπως επανέλαβαν αρκετές φορές τα μέλοι του Δ.Σ. που προέρχονται από την Πύλαρο. (Μια δήλωση που δεν ξέρουμε εάν προέρχεται από την επίσημη ομάδα της Πυλάρου και δεν την υιοθετούμε).
Ένα ΔΑΚ Αργοστολίου που ενώ το περιμέναμε σχεδόν 40 ημέρες μετά το πέρας του πρωταθλήματος για να ολοκληρωθούν οι εργασίες στον στίβο κι ενώ σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ε.Π.Σ.Κ.Ι. κ. Βαλσαμή Θ. είχε πάρει διαβεβαίωση από τον εργολάβο ότι θα είναι έτοιμο στις 29 Απριλίου για να φιλοξενήσει τον τελικό, ξαφνικά μια εβδομάδα πριν την τέλεση του αγώνα, το γήπεδο δεν είναι έτοιμο να παραδοθεί.
Απορρίφθηκε, λοιπόν, το Δ.Σ. Αγίου Αντωνίου στο Ληξούρι, ένα στάδιο με πλήρη πρόσβαση, μισή ώρα από το Αργοστόλι και πάνω από όλα ένα στάδιο που προσφέρει την ασφαλή διεξαγωγή ενός τέτοιου ματς. Με κερκίδες 600 ατόμων με χωρίσματα για γηπεδούχους και φιλοξενούμενους, αναψυκτήριο, τουαλέτες για τον φίλαθλο κόσμο, άμεση πρόσβαση στο νοσοκομείο της Παλικής και γενικά το μοναδικό διαθέσιμο γήπεδο που πληροί τις προϋποθέσεις ενός τέτοιου ματς.
Ένα γήπεδο που στη μοναδική φορά που τελέσθηκε τελικός Super Cup πήρε τα εύσημα από όλους για την άρτια διοργάνωση!
Ένα στάδιο όπου θα μπορούσαν να απολαύσουν το παιχνίδι γονείς και παιδιά των ακαδημιών, οι απλοί φίλαθλοι αλλά και επίσημοι προσκεκλημένοι.
Δυστυχώς, η αλήθεια είναι ότι για τον κ. Βαλσαμή και για τους διοικούντες της ένωσης επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά ή βαθειά άγνοια που έχουν γύρω από το ποδόσφαιρο και οι μικροπολιτικές που εξυπηρετούν ένθεν και ένθεν.
Τελικά, στη χτεσινή συνάντηση ο εκπρόσωπος του σωματείου μας, κ. Κουμαριώτης Δ., συμμετείχε σε ένα συμβούλιο με εκπροσώπους του Α.Π.Σ. Πυλαριακός (;) και όχι της Ε.Π.Σ.Κ.Ι. στο οποίο η συζήτηση δεν ήταν ως όφειλε, δηλαδή ΠΟΥ και ΠΩΣ θα γίνει ο καλύτερος τελικός οργανωτικά και ως προς τη διευκόλυνση του κοινού (προσέλευση, τουαλέτες, αναψυκτήριο και πάνω από όλα η ΑΣΦΑΛΕΙΑ των ποδοσφαιριστών και φίλαθλων) αλλά πως θα έχει η ομάδα του Α.Π.Σ. Πυλαριακός περισσότερες πιθανότητες να κατακτήσει το τρόπαιο.
Τρανό παράδειγμα αποτελεί η αρχική άρνηση τους να γίνει το παιχνίδι έστω Κυριακή (η αιτιολογία της άρνησης ήταν ότι θα λείπουν οι ποδοσφαιριστές της αντιπάλου ομάδας) στη Σκάλα ώστε να μπορέσουν να έρθουν στο γήπεδο τα παιδιά των ακαδημιών μας με τους γονείς τους, που τελικά κάμφθηκε μετά από αλλεπάλληλες συνομιλίες έτσι ώστε να γίνει έστω σε αυτό το κομμάτι το αυτονόητο!
Οι φίλοι και οι γνωστοί να είναι ευχαριστημένοι και στα παλιά μας τα παπούτσια τι θα παρουσιάσουμε σε ένα παιχνίδι που θα το δουν και έξω από την Κεφαλονιά και site της Πελοποννήσου θα το αναπαράγουν. Από τη στιγμή που δεν μπόρεσαν να γίνει ο τελικός στο Αργοστόλι που τα έσοδα θα ήταν υψηλά, κάπου εκεί τελείωσε και η διάθεση και ενδιαφέρον τους να πραγματοποιήσουν ένα τελικό με τις καλύτερες συνθήκες για τις δύο ομάδες, τους φίλαθλους και τους προσκεκλημένους.
Κρύφτηκαν πίσω από τις πιέσεις των φίλων μελών και στο ότι δεν είναι δίκαιο να γίνει ο τελικός στην «έδρα μας» χωρίς να σκεφτούν δευτερόλεπτο που δύναται να πραγματοποιηθεί ο καλύτερος τελικός οργανωτικά και που θα αναδειχθεί το κεφαλλονίτικο ποδόσφαιρο.
Ενδεικτικά αναφέρουμε τρεις τελικούς που έγιναν φέτος σε άλλες Ε.Π.Σ.:
1. Α.Ο. ΛΟΥΤΡΑΚΙ – ΠΑΣ ΚΟΡΙΝΘΟΣ 1-0
Ο τελικός έγινε στο ΔΑΚ Κορίνθου έδρα του ΠΑΣ Κόρινθος.
2. Αναγέννηση Άρτας – Α.Ο.Φ. Πέτα 2-0
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας, έδρα της Αναγέννησης Άρτας.
3. Ζάκυνθος – Θύελλα Αμπελοκήπων 3-2
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο ΔΑΚ Ζακύνθου, έδρα της Ζακύνθου.
Και για τους τρεις αυτούς τελικούς η έδρα είχε οριστεί από την προκήρυξη.
Αλλά ερωτούμε -και κάπου εδώ ολοκληρώνουμε- από τη στιγμή που ο τελικός δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί στην έδρα που είχε οριστεί (ΔΑΚ Αργοστολίου), για ποιο λόγο δεν είχε οριστεί και μια δεύτερη έδρα;
Και σε αυτήν την ερώτηση μας απάντηση δεν πήραμε…
Στην ερώτηση μας ποιο είναι το δεύτερο καταλληλότερο γήπεδο να γίνει τελικός η απάντηση τόσο του προέδρου όσο και των μελών του Δ.Σ. ήταν το Δ.Σ. Αγίου Αντώνη στο Ληξούρι.
Παρόλα αυτά ο τελικός δεν θα γίνει εκεί…
Ο ΠΑΛΛΗΞΟΥΡΙΑΚΟΣ επι 10 σερί χρόνια αγωνίζεται σε όλους του τελικούς που πραγματοποιήθηκαν και από αυτούς τους 14 μόνο ένας ήταν στην έδρα μας.
Πόσους από αυτούς κατακτήσαμε; Τους 10!
Άρα σίγουρα δεν επιμείναμε για το Ληξούρι με σκοπό να κατακτήσουμε άλλον έναν.
Δυστυχώς εάν δεν υπάρξει διάθεση για αλλαγή, άνθρωποι με όραμα και όρεξη να μάθουν και να εξελιχθούν όσο καλή διάθεση (;) και να υπάρχει και όσα «καλά παιδιά» και να διοικούν, το ποδόσφαιρο μας θα παραμείνει καταδικασμένο στην αφάνεια και τη μεροληψία.
Το ποδόσφαιρο όπως και κάθε τι στη ζωή θέλει τομές και κινήσεις με γνώμονα τη βελτίωση.
Δυστυχώς για άλλη μια φορά η απογοήτευση είναι μεγάλη.
Για να ξεκαθαρίσουμε κλείνοντας δεν υπάρχει καμία διάθεση για αντιπαράθεση με την ομάδα του Α.Π.Σ. Πυλαριακός. Κατανοούμε ότι θέλουν το καλύτερο για την ομάδα τους και έχουν το σεβασμό μας.
Όπως επίσης καμία μομφή για το Δημοτικό Γήπεδο στη Σκάλα το οποίο έχουμε επισκεφθεί πολλές φορές και έχουμε τύχει εξαιρετικής φιλοξενίας από τους ανθρώπους της τοπικής ομάδας.
Παρακάτω σας παραθέτουμε, για όσους δε γνωρίζουν, ενδεικτικές φωτογραφίες από τα δύο γήπεδα.
Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους.
Περισσότερα: